Close

22 februari 2016

Not as easy as I thought it would be…

Mijn eerste week in Kopenhagen was muah… Begrijp me niet verkeerd, de stad is best aardig. Sterker nog het doet me erg denken aan Nederlandse steden als Maastricht. Dus waarom een ‘muah’? Ik heb gewoon last van heimwee.

We hebben allemaal een beeld van onszelf en enige zelfkennis, right? Ik zag mezelf als een wereldburger en zeker niet als iemand die last zou hebben van heimwee. Ik had het mis. Ik mis Nederland of niet zo zeer het land als het idee van thuis. Je bekende omgeving, je familie, je vrienden. And I’m sitting here like: “Why did I want to move to Copenhagen? No seriously, why?”. Ik weet waarom. Het antwoord op deze vraag is in de blog van 15 februari 2016 aan bod gekomen. Maar dat neemt het gevoel van onzekerheid niet weg.

En het heeft denk ik meer te maken met het feit dat ik super sociaal en gezellig kan zijn binnen mijn eigen cirkel, maar ik ben niet de meest outgoing persoon als ik mensen niet ken. Dus I guess I’m feeling sort of lonely. Ik ben geen fan van het onbekende en alles aan mijn huidige situatie is ONBEKEND!

Voordat ik weg ging heb ik me al laten vertellen dat ik op z’n minst zes weken moest doorkomen. Dat de heimwee enigszins zal afnemen of geheel weggaat. Ik heb al met mijn moeder gesproken en haar advies: “geef het tijd” en “houd jezelf bezig”.

Dus het is even doorbijten! En ik zal me moeten focussen op de leuke dingen!

Hebben jullie ervaringen met heimwee? Deel ze vooral!